ただの。。。薬売り。。。ですよ。

โอเย้! กลับมาได้อาทิตย์นึงแล้วเลยมาอัพบลอครีพอร์ทที่ไปเที่ยวมาเสียหน่อย ถ่ายรูปมาไว้เยอะ(แต่ก็เสียเยอะ)เลยต้องใช้เวลาในการปรับรูปพอสมควรเหมือนกัน(ความจริงคืออู้ไปเรื่อย) นี่เพิ่งเสร็จของแค่วันแรกเอง ฉะนั้นรีพอร์ทวันต่อๆมาก็จะเอามาอัพเมื่อปรับรูปที่เหลือเสร็จนะฮ้า(ซึ่งจะเป็นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ดีไม่ดีมันอาจชิ่งหนีไม่อัพซะงั้น ฮ่าๆๆ)

อ่า...จะเริ่มยังไงดี ต้องเล่าย้อนไปถึงตอนวางแปลนเลยมั๊ย? ไม่ต้องหรอกเนอะ ขี้เกียจ กร๊ากกก!!! เอาเป็นว่า วางแปลนที่จะไปญี่ปุ่นครั้งนี้นานมาก ประมาณ 3เดือนได้(ละมั๊ง) ซึ่งหลักๆแล้วคนหาข้อมูล เตรียมการส่วนใหญ่จะเป็นพี่หนิงกะพี่ปุ๊ก ส่วนเราเป็นพวกตามๆเค้าไป วันไหนไปเที่ยวที่ไหนบ้าง เราก็ไม่ค่อยแย้ง(แบบว่าไม่เรื่องมากไง อ่ะแฮ่ม!) เพราะไอ้ที่ๆเค้าว่าจะไปกันมันก็เป็นที่ๆเราอยากไปอยู่แล้ว ส่วนใหญ่ก็จะเป็นย่านดังๆในโตเกียว(ลืมบอกไปว่าทริปนี้อยู่แต่ในโตเกียวนะจ๊ะ) เช่นอิเคะฯ อากิบะ ฮาราจูกุและที่พลาดไม่ได้คือ"คอมมิเกะ" เราไปญี่ปุ่นมา3รอบ ไม่เคยได้เข้าโตเกียวเลย คราวนี้ไปแต่ย่านแสงสี เลยค่อนข้างถูกใจเป็นพิเศษ(อารมณ์บ้านนอกเข้ากรุง...) ตอนวางแปลนกันเรารู้สึกว่าอยากให้ถึงวันเดินทางเร็วๆ เพราะอยากไปมากๆ...

แล้วเหมือนมันก็วูบมาอีกทีตอนมาที่สนามบินสุวรรณภูมิรอขึ้นเครื่อง...

ยังกะวาร์ปจากตอนที่นั่งวางแผนบ้านพี่ปุ๊ก มานั่งอยู่ในเครื่องของJALกำลังจะบินไปนาริตะโตเกียวยังไงยังงั้นเลยง่ะ

ซึ่งทุกคนที่ไป(อันได้แก่พี่หนิง พี่ปุ๊ก พี่ผึ้งและก็เรา) คิดแบบนี้กันทุกคนเลย^^

แน่นอนว่าไฟล์ทที่ไปนั้นมันดึกเพราะกะไปถึงที่โน่นเช้า ฉะนั้นก็ต้องนอนบนเครื่อง ซึ่งเป็นอะไรที่เราโค-ตะ-ระ ไม่ชอบเลย ให้ตายสิ! ใครพอมีเคล็ดลับให้หลับสบายบนเครื่องมั่งช่วยแนะข้าน้อยที(ไม่เอายานอนหลับนะ) อยากรู้จริงๆว่ายุ่นที่นั่งกรนคร่อกๆเนี่ยมันไปอดหลับอดนอนที่ไหนมา ฮึ! ไอ้เราก็หลับๆตื่นๆได้ไม่เท่าไหร่(ไม่รู้ว่านอนไปชม.หรือ2ชม.) แล้วเครื่องก็เปิดไฟปลุกผู้โดยสารทุกคนทานอาหารเช้า(ใครยังไม่ยอมตื่น เหล่าแอร์ฯจะมาปลุกท่านด้วยบริการเสิร์ฟผ้าร้อน) อาหารเช้าบนเครื่องเป็นข้ามต้มเค็มๆ มีโซเม็ง(หมี่เย็น) โยเกิร์ต และก็อะไรอีกไม่รู้จำไม่ได้ แต่รู้ว่าอาหารบนเครื่องของJALอร่อยดี(ปกติไม่ว่าสายการบินไหนๆ ต่อให้เป็นของThai Air ที่เค้าว่าจืดๆเราก็กินได้โดยไม่ต้องปรุงเพิ่มอยู่แล้ว เป็นนิสัยติดตัวที่กินอะไรโดยไม่ต้องปรุง เราว่าเราเป็นคนง่ายๆดีนะ แต่ที่บ้านชอบมองว่า "ไอ้เต้มันแปลก กินก๋วยเตี๋ยวไม่ใส่เครื่องปรุง="=")

นั่งจนเมื่อยตรูด(นิดๆ) แล้วก็มาถึงสนามบินนาริตะ ความประทับใจแรกที่มาถึงคือ ร้อน! ขนาดคนญี่ปุ่นที่นั่งมาด้วยกันยังร้องเสียงดังว่า"あつっ！(＝ร้อนง่ะ!)"

จากนาริตะแอร์พอร์ท รอรับกระเป๋า ขึ้นรถไฟNarita Express　นั่งปรู๊ดมาถึงสถานีอิเคะฯ งมหาทางขึ้นแล้วลากกระเป๋าไปยังที่พักท่ามกลางความร้อนอย่างสนุกสนาน พอถึงที่หมายก็จัดแจงเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย ฝากกระเป๋าไว้ที่Frontเพราะยังไม่ถึงเวลาเช็คอิน แล้วไปแร่ดต่อแถวๆSun Shine city เพราะพี่หนิงได้รับบัญชาจากคุณบก.ยูตะว่า"ช่วงนี้มีนิทรรศการกันดั้มExpo ถ้าเป็นไปได้ช่วยถ่ายรูปกลับมาฝากด้วยนะครับ" พอดีวันที่เราไปเป็นวันสุดท้ายของนิทรรศนี้พอดี

ว่าแล้วก็โปรยรูปซักหน่อย...

วิวข้างทางจากรถไฟฮะ

ถ่ายจากตึกชันไชน์ เห็นร้านอนิเมทตั้งตระหง่านเป็นร้านเเรกเลย

เข้าชมงานกันดั้มเอ๊กซ์โป เชิญทางนี้ค่ะ...

มาถึงแล้นน!!

เข้าไปก็เจอ 2 หุ่นนี้ลอยมาต้อนรับเลย

หันไปอีกข้าง ก็เจออีก2 ถือปืนมาต้อนรับเช่นกัน...

พรีวิวอนิเมกันดั้มภาคต่างๆตั้งแต่ภาคแรก จนภึงภาคล่าสุด

กันดั้มซี้ดดดดด

กันดั้มเผาา(เจอลูกสาวพอดีเลย กิ๊วก๊าว)

กันดั้มพระเจ้า...

และใกล้จะลงจอแก้วอีกไม่กี่อาทิตย์แล้วกับกันดั้มเลิฟเลส เอ๊ย! กันดั้มดับเบิ้ลโอ

สไตรคฟรีด้อมข้อต่อทองของพี่เทพ

สเปซโคโลนี่ขนาด1/30000

Zakuตาแดงๆ

ตารางเทียบความสูง ความเร็วและน้ำหนักของพี่ซาคุฉบับเข้าใจง่าย

character goods น่ารักๆของGS

ฟิกเกอร์อิซาคโดยอิงจากเทพนิยายพระราชาเปลือย น่ารักดี (อีกตัวเป็นมีอาจากเรื่องเงือกน้อย)

เอาใจหนุ่มๆบ้างกับฟิกเกอร์สาวๆในกันดั้ม (สเตล่ากะลูน่าตัวตรงหน้ารู้สึกว่ากำลังจะออกเดือนหน้านะ)

คางาริชุดแต่งงาน สวยเชียว

กันดั้มไม้

ซาคุสีแดงมีเขาจากตัวต่อเลโก้(คาดว่าจะต่อได้เร็วขึ้น3เท่า) ถ้ามองดีๆจะเห็นไพลอตด้วยนา

ก้อนอะไรเนี่ย?

มันคือกันดั้มทำจากทองคำขาวครับพี่น้อง!! (เอากะเค้าสิ...)

อั๊คไคปากจู๋...

คู่แค้นอมตะ ชาร์&อามุโร่

ชอบท่าตัวตรงกลาง อารมณ์แบบ "ตรูจะบ้าตาย!!" ดี

รวมพลหุ่นหนวดจากTurnA

.

.
พอจบที่นี่ ก็นัดเจอน้องเลิฟ เมย์เอด้า เพราะนับจากวันนี้ไปอีก4วัน น้องเค้าจะไปเที่ยวกับเราด้วย! เมย์ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นจม เก่งขึ้นเยอะ คือ...ก็รู้แหล่ะว่ามาอยู่ที่นี่มันต้องแบบนี้ ไม่งั้นไม่รอด แต่ถึงยังงั้นเห็นแล้วก็อดทึ่งไม่ได้ ว่าจะกลับมาบอกพี่เกตว่าไม่ต้องห่วงลูกชายแล้วนะ ตอนนี้เก่งนำหน้าพี่สาวไปไม่รู้ที่ขุมแล้ว หวังว่าพี่เเกคงดีใจ...

ทักทายน้องเมย์เป็นที่เรียบร้อย ก็เตรียมลุยสถานที่ต่อไป นั่นคือ"Gibli Museum!!" ตอนแรกก็กะเวลาไว้ว่าเหลือเฟือ แต่ดันเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น เพราะขึ้นรถไฟถูกสายแต่ผิดฝั่ง!! (ง่ายๆก็เหมือนจะไปหมอชิตแต่ดันขึ้นฝั่งที่จะไปอ่อนนุชนั่นแล) ดีที่พี่หนิงรู้ตัว ไม่งั้นก็คงได้นั่งไปจนสุดสายโน่นแน่ๆ กว่าจะเปลี่ยนรถ กว่าจะมาถึงสถานี กว่าจะนั่งรกบัสไปยังมิวเซียมก็เลทไปเกือบครึ่งชม.(ปกติที่มิวเซียมนี้จะกำหนดรอบให้เข้าชมด้วยนะ) ตอนที่ยังอยู่บนรถไปทุกคนก็ปลงว่าคงไม่ได้เข้าไปดูแน่ๆ เพราะไปสาย แต่ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ใจดีปล่อยให้จีนอพยพกลุ่มนี้เข้าชมได้ พอเข้าไปข้างในแล้ว ไอ้ความคิดที่ว่า"ไม่ได้เข้าไปดูก็ช่างมันเถอะ" ตอนอยู่บนรถไฟนั้น เปลี่ยนเป็น "ถ้าไม่ได้มาดู กรูเสียใจไปจนวันตายแน่！" ทันที คือมันสุดยอดมากอ่ะ อะไรหลายๆอย่างมันบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าทึ่ง โดยเฉพาะไอ้สต๊อปโมชั่นนั่นมันทำได้ยังง๊ายย!!??(อยากยืมคำของอ้นมาใช้ว่า "โอ้ พระเจ้า!") เสียดายว่าเค้าไม่ให้ถ่ายรูปข้างใน แต่ถ้าอยากได้รูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกก็มีหนังสือเกี่ยวกับมิวเซียมนี้ขายนะจ๊ะ ราคา3พันกว่าเยนเอง หุๆ(ค้าขายกันแบบนี้เลย) จริงๆก็อยากซื้อนะเพราะยังไงคงไม่ได้มาที่นี่บ่อยๆ แต่ราคามันช่าง...และนี่เพิ่งจะวันแรกเองง่ะ เลยต้องตัดใจ ใช้วิธีบันทึกภาพไว้ในความทรงจำแทนละกัน...

ถึงข้างในจะไม่ให้ถ่าย แต่ข้างนอกถ่ายได้ไม่มีใครว่า ว่าแล้วก็โปรย...

ปากทางเข้าคับ

เข้าใจออกแบบนะ สวยแบบฝันๆดี

น่าร๊ากกก มันคือตัวฝุ่นๆจากSpirit Away(จำชื่อตัวนี้ไม่ได้ซะที) พากลับบ้านมาตัวนึง กะว่าถ้าได้ไปอีกจะเอามาอีกตัว ช๊อบบบ!!

หุ่นยักษ์จากเรื่องลาพิวต้า ตัวใหญ่จริงๆนะ

รถบัส ลายอย่างจิบลิ

.

กลับจากจิบลิก็เจอปัญหาอีกอย่าง คือเดิมทีในคืนนี้กะให้เมย์มาค้างด้วย แต่เพราะยังไม่รู้ว่าที่พักเป็นยังไง แล้วจะแอบพาเมย์เข้ามายังไงโดยไม่ให้เค้ารู้ เพราะเหมือนกลุ่มเราโดนเจ้าของเกสต์เฮาส์เพ่งเล็งตั้งแต่เอากระเป๋าไปฝากไว้แล้ว(แบบว่ากระเป๋าเยอะ) เลยจำต้องให้เมย์กลับไปที่หอเดิมของเค้า ทั้งที่วันนี้ทั้งวันน้องเค้าลากกระเป๋ากะมาค้างเต็มที่ รู้สึกผิดจริงๆที่ต้องให้น้องเค้าเหนื่อยฟรี เมย์จ๋าพี่ขอโทษTT_TT

พอมาถึงที่พัก เช็คอินอะไรเรียบร้อย ก็เจอเรื่องประทับใจอีกอย่าง นั่นคือห้องพักไฮโซวมว๊ากกกก ห้องอาจไม่ได้ใหญ่อะไร แต่มีห้องน้ำในตัว มีตู้เย็น เตาไมโครเวฟ กาต้มน้ำร้อน แอร์ ทีวี จามชามช้อนส้อมแก้วน้ำ ที่ปิ้งหนมปัง(มีหนมปังแถวพร้อมเนยและแยมสตอเบอรี่ด้วย>o<!!)　และที่อึ้งสุดๆคือ มันมีคอมพิวเตอร์ ต่อเน็ตฯได้!!!!!!　แน่นอนว่าเล่นเน็ตได้โดยไม่ต้องเสียตังค์เพิ่มแต่อย่างใด ซึ่งเมื่อเทียบกับราคาที่จ่ายไป(5วัน คนละ15000เยน นับว่าเกินคุ้ม) House Ikebukuro รอบหน้าจะมาใช้บริการอีกแน่!!

เข้าถึงที่พักนั่งพักแป๊บนึงก็ออกไปลุยต่อ แต่พี่ผึ้งขอบายเพราะเหนื่อย ก็เลยเหลือแค่3สาวตะลุยราตรีย่านโอโตเมะโร้ด เป้าหมายแรกคือร้านอนิเมท แต่พี่ปุ๊กขอตัวไปมันดาราเกะเอาโดฯไปขายก่อน เด๋วจะตามมาสมทบ พอถึงหน้าร้านอนิเมท เราก็ตาดีเห็นเค้าแปะโปสเตอร์Terra E เลยชี้ให้พี่หนิงดู พี่หนิงก็เลยรู้จากในโปสเตอร์ว่าตอนนี้มันมีนิทรรศการของเรื่องนี้อยู่ ก็กรี๊ดกร๊าดกัน2คนแล้วขึ้นไปดูนิทรรศการที่ว่า ก็เป็นอีเว้นท์รูมเล็กๆ ข้างในก็มีรูปคาแรกเตอร์ดีไซน์ของTerra E　ทั้งในอนิเมและในคอมมิกของเมื่อ30ปีที่แล้ว พอเอามาเทียบกันแล้ว มันช่างดูไม่จืดเจรงๆ แน่นอนว่าฉบับอนิเมวาดสวยกว่าเยอะ จะมีก็แต่คุณแซมเท่านั้นแหล่ะ 30ปีที่แล้วหน้าเหียกยังไง ตอนนี้ก็ยังหน้าเหียกไม่เปลี่ยนแปลง กร๊ากก แต่ที่เราชอบที่สุดในอีเว้นท์นี้คือ โปสเตอร์โซลเยอร์บลูเป็นรูปตอนปู่แกยื่นมือออกมาขนาดเท่าฝาบ้าน ยืนกรี๊ดกร๊าดพร้อมกับแตะมือปู่ในโปสเตอร์อยู่นานจนเจ้าหน้าที่คงมองว่าไอ้นี่บ้าชัวร์ 55 อยากเอา(โปสเตอร์)บลูกลับบ้านโว้ยยยย!!

ไปเยี่ยมปู่ที่ร้านอนิเมทก็ไปโทร่าโนะอันนะต่อ แล้วก็ค่อยกลับที่พัก ระหว่างทางเจอกลุ่มนักร้องข้างทาง มาเป็นวงเลย มีแอมป์ส่วนตัวด้วย เลยถ่ายมาซักหน่อย

แอบนึกถึงวง High and Mighty Color

แต่เล่นได้ไม่นาน ตัวนักร้องก็บอกว่าต้องไปแล้วเพราะตำรวจมาไล่ ไอ้เราก็ต้องไปเหมือนกันเพราะจะกลับไปนอน...

วันแรกจบลงด้วยความเหนื่อย เมื่อย แต่สนุกดี

ใครอ่านจบจนถึงบรรทัดนี้ ขอปรบมือให้ดังๆเลย　＾０＾

คราวหน้า รีพอร์ทของวันที่2(คิดว่าคงไม่ยาวเท่านี้แล้วล่ะ)

Day2 ท้องฟ้าสดใส บุกงานคอมมิเกะ!!