ただの。。。薬売り。。。ですよ。

อู้งานมาเปลี่ยนธีม+อัพบลอคอีกแล้ว ฮ่าๆ อยากเปลี่ยนมานานล่ะแต่หารูปถูกใจไม่ได้ซะที พอดีว่าไปเจอรูปนี้เมื่อวาน แจ่มมั่ก แบ๊วลูจงจาเริญญ!!!!!!!!!!!

แอบเครียดเล็กๆเพราะ งานคราวนี้ยากบรรลัย อยากได้วุ้นแปลภาษาโว้ยยยย!!!

(เปลี่ยนเรื่อง) ไปรับปริญญามาเมื่อศุกร์ที่แล้ว ณ มศว องครักษ์โน่นแน่ะ ซึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านั้นก็มีซ้อม 3 วัน วันแรกซ้อมย่อยที่ประสานมิตร อีก2วันซ้อมที่องครักษ์ ต้องตื่นเช้า(สาดๆ) แต่เข้านอนตอนเที่ยงคืนค่อนไปทางตีหนึ่ง เป็นอะไรที่ทรมานจริงๆ...

เรื่องทำผม + แต่งหน้า ทำเองฮ่ะ ใช้สกิลที่ได้มาจากการคอส(ใครว่าคอสไม่มีประโยชน์ล่ะ หุๆ) จะได้ไม่ต้องจ้างช่าง ประหยัดตังค์ให้กับที่บ้าน(อีกนัยนึงคือ"งก") แต่ที่สำคัญที่สุดคือเราไม่จำเป็นต้องตื่นเช้าเพื่อไปให้ช่างแต่งหน้าทำผมให้นั่นเอง เพื่อขอยืดเวลา ตรูยอมได้หมด กร๊ากก

แปะรูปพอเป็นพิธี

อันนี้วันจริง ถ่ายกะพ่อแม่และคณาญาติ

เพื่อนร่วมก๊วนกันมาตลอด 4 ปี

เพื่อนเก่าตั้งแต่สมัยประถม ขอบคุณมากๆที่อุตส่าห์ถ่อมาถึงองครักษ์ ขอบคุณจริงๆ

ของขวัญจากหลายคนแถวๆนี้ เป็นตุ๊กตาที่ใหญ่ที่สุดที่เคยได้เลย ขอบคุณนะคับ

(ที่จริงมีอีกหลายชิ้น แต่มะได้ถ่ายรูปมาเพราะ...ขี้เกียจ แฮ่)

ผ่านพ้นวันจริงไป วันต่อ(วันเสาร์)มาก็ไปไพรเวทชุดครุยที่ประสานมิตรโดยให้พี่หนิงเป็นตากล้อง ถ่ายรูปอย่างเมามันตอนแรกเริ่มจากถ่ายในสวน แล้วค่อยๆขึ้นไปบนตึกจนเข้าไปถึงในห้องเรียน เพิ่งรู้ว่ามหาลัยเราก็เอาไว้ไพรเวทได้เพราะเสาร์-อาทิตย์ไม่ค่อยมีคน กะลังเล็งว่าจะเอาโทคิฯไปไพรเวทซะหน่อย 55555

รูปเดียวพอ ขี้เกียจปรับ...

จบวันเสาร์ มาวันอาทิตย์ก็จิกลากหลายคนแถวนี้ไปกินเลี้ยงรับปริญญา เฮฮาปาร์ตี้กันอย่างสนุกสนาน เป็นการกินโต๊ะจีนที่เม้าท์มันส์ที่สุดในชีวิต จนโต๊ะที่บ้านที่นั่งข้างคงหวั่นอยู่ในใจ ไอ้เต้มันคบเพื่อนแบบนี้เองรึ...

และก็คงต้องขอบคุณ

ป๋ากะมี๊ และทุกคนในครอบครัวที่คอยตามใจเด็ก(โข่ง)คนนี้ คอยสนับสนุนทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน+เล่น เลี้ยงและสั่งสอนโข่งคนนี้ให้เติบโตดำเนินชีวิตมาได้จนถึงขั้นนี้ ทางเดินข้างหน้าของเต้ยังอีกไกลแต่เต้ก็รู้ว่าทุกคนคงยินดีที่จะเดินไปกะเต้ เนอะ?

เหรียญ หวาน รัตน์ กิ๊ก เรารู้ว่าสามคนข้างหลังคงไม่ได้เข้ามาอ่านหรอก แต่ก็อยากจะขอบคุณที่คบเราเป็นเพื่อน555 ตอนแรกเราหลอกทุกคนให้เชื่อได้สนิทว่าเป็นคนเงียบๆติ๋มๆ ไงล่าทีนี้รู้ยังว่าเราพูดมากแค่ไหน กร๊ากกก พวกแกทำให้มหาลัยนี้น่าเรียนขึ้นเยอะเลยนะเว้ย แล้วเอาไว้นัดเจอกันนะฮ้า จุ๊บๆ

พี่หนิง พี่ปุ๊ก พี่ผึ้ง พี่นุช พี่ริว เอ กิ โรว์ โช พี่ซ และสาน้อย ที่มาร่วมแสดงความยินดีนะคับ โดยเฉพาะวันอาทิตย์ วันนั้นไม่รู้หรอกว่าอาหารเป็นไงเพราะความสุขมันกลบรสชาติอาหารไปหมด ขอบคุณจริงๆคับ

หวาน เพื่อนเก่าเพื่อนแกตั้งแต่ะประถม ไม่คิดว่าแกจะยังคบกับเรามาถึงตอนนี้ทั้งที่เราก็ทำเรื่องให้แกเซ็งจิตไว้เยอะ ขอบคุณจากใจเลยที่ยังมอบคำว่า"เพื่อน"ให้กับเรา

อาจารย์ทุกท่านที่เขี่ยวเข็ญโข่งโง่ๆตัวนี้ให้เรียนจบเป็นผู้เป็นคนกะเค้าได้ ขอบพระคุณมากๆเลยค่ะ

สุดท้าย...

จบ(จริงๆ)แล้วนะฮ้าา!!